Verhaaltjes

Het jonge wespje kwam over de heg aangevlogen en landde precies op mijn arm.
“Mag ik u wat vragen?”, vroeg ze beleefd. “Dat heb je nu al gedaan”, antwoordde ik met mijn standaard zin als ik op de Oudestraat aangeklampt wordt door weer een student.
Natuurlijk ging ze door. “Waarom beweegt u niet heftig met uw armen?”
“Hoezo”, vroeg ik. “Nou de meeste mensen doen dat. Mijn broertje zegt altijd dat de mensen willen spelen. Tikkertje of zo.”
“En wie wint dat meestal dan”, vroeg ik met een glimlach. “Hij!”, zei ze lachend. “Hij prikt ze, want dat kunnen alleen mannetjes en dan lopen ze hard schreeuwend weg.”
Ik keek haar doordringend aan.
“Wilt u spelen met mijn broertjes?”, vroeg ze.
“Ik hou niet van tikkertje”, zei ik rustig en blies haar van mijn arm af.
“Doeiiii”, riep ze nog. “Tot gauw”!

ZK


Onwennig in haar nieuwe scootmobiel reed ze
naar het terrastafeltje in de zon.
Ze was een jaar of 80 en alleen.
Ze bestelde koffie en stak een sigaret op.
Als een kameleon zat ze daar hoofd omhoog
genietend van de zonnestralen.
Af en toe keek ze naar me alsof
alsof het allemaal mijn schuld was.
Vijftien minuten en vier sigaretten later
rekende ze af en vertrok.
Achteruitrijdend viel er een stoel om.

ZK


Zondagmorgen hou ik
van het tikgetak op
het plein van de dame
met het zwarte hoedje,
op weg naar vergeving.
Ikzelf heb die weg
al gelopen en geniet
gewoon van de stilte
en een ontbijtje,
terwijl de stad ontwaakt.

ZK


De rat lag er ‘s nachts verloren bij op straat. Het was een grote rat en dat was te zien aan de ingewanden die uit zijn lijf puilden.Zijn ogen waren opengesperd door dat ene moment dat hij over wilde steken. Daar was het groen, daar wilde hij zijn, weg van de stinkende blauwalg van de sloot.Een enkele late fietser reed om hem heen, walgend van de aanblik.Toen het bijna licht werd, sloop het rattenvrouwtje dichterbij. Ze snuffelde even aan het lijk dat al half bedenkt was met vliegen, keek nog even naar de overkant en rende terug naar de sloot.De zon kwam voorzichtig op. Een man reed naar de carwash en spoot de bumper schoon van zijn Audi.

ZK


Een frisse wind blaast door het huis. 21 Graden nu. Af en toe een vleugje kippenvel. Veel kouder moet het niet worden anders slaat de verwarming aan.Wat rest zijn herinneringen. Het lekbakje van de Senseo bevat nu korrels in plaats van vloeibare prut. Het gazon is geel en het hoge onkruid is van lelijk eendje in zwaan veranderd. Zoals bij alles tegenwoordig wordt er gewaarschuwd voor regen. Veel regen en wind. Nederlands weer dus. Het zal wel code oranje worden.Stukken planeet branden, Lombok beeft en wij, kleuters in natuurgeweld, worden gewaarschuwd voor een stukje Hollandse zomer.Voor de middag maar boodschappen doen, opgejaagd door de media.En als het drie dagen duurt, klagen. Over die waardeloze zomers van ons platte land.

 ZK